Selahattin Yusuf

Yazar

Passport Control

Orada bir şey oldu
Kontrol noktasında, son anda
Bir sessizlik, not etmeliyim
Bunu yapamam, not etmeliyim, yapamam

Yürümesi eğri yaratılmış yengeçler gibi kalakaldık
Her dakika yaralar sonuncusu öldürür -bekledik
Oklardan biri aldı götürdü onu sonsuza

Şeritler sıralı alaylar gibi korudu yürüyüşünü
Kalabalık yuttu onu dev bir sürüngen gibi
titiz ve ciddi, saçlarına kadar
Ve seğirtti 216 No’lu kapıya doğru

Elini dudaklarına götürdü, açtı
Ama sonuncusunda çok geçti artık
Dudakları karşılık veremeyeli çok oluyor olan bir heykeldi
Bir heykel, tören örtüsü henüz alınmış mermer bakışları üzerinden
ve şaşakalmış.

Zamanı çıplak gözlerle görebilenin
dünyadan dışarılara ilk kez bakması gibi, biraz şeydi
Turnikelerde eridi kalabalık tören bitti
Aramızda iki yüz metre var-yok, bir tenhalık

“Bitti!” dedim sırtına bakarken, “Bitti artık”
Oradaydı hala, döndü, dişleri
yürümesi ürkünç yaratılmış
mermerler gibi bir şeydi