Selahattin Yusuf

Yazar

Umudun Göğe Yükselişi

İyiyim, bir şeyim yok
Sade bir hayatım var şimdi
Camiden terapiste – terapistten camiye
Doktor beni, gözlerimin de olduğuna
inandırmaya başladı


Dünyayı benimsedim, yadırgamadım çok
Evim gibi hissediyorum
Ellerim titremiyor o kelimeyi duyduğumda
Müzik susuyor ara sıra.. olsun


Acıdan çarpılmış suratlar, Anna Akhmatova
Evim gibi hissediyorum
Göğü bir şey kırıp geçiriyor boydan boya
Boyun eğdiriyor papatyaya ilk damla


Papatya da iyi, bir şeyi yok aslında
Sade bir hayatı var onun da
Kımıldanıyor ilk damladan sonra
parmaklarım titriyor
Benimsedim hayır –sıcacık da yazları ayrıca..
Hem, o da burada yaşıyormuş artık.


Değil mi, niçin üzülelim umut yoksa
Niçin gömülmesin ölmüş olan, toprağa
Parmakları da gömülmesin -peki niçin?


Sıkılmıştır, gemiye göbeğinden bağlı astronot gibi
Ve kopmuşsa bağ, canlı da olsa aşk,
canlı da olsa, değil mi, niçin gömülmesin cesedi,
camisi de olan bir uzaya..